เมื่อท้องฟ้าแห่งนั้นไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่

เมื่อท้องฟ้าแห่งนั้นไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่อีกต่อไป แม้กระทั่งสายลมที่จะพัดผ่าน ผู้คนต่างเมินต่อสิ่งรอบข้าง ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลย ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นบ้าง หรือบางสิ่งนั้นมันได้เกิดขึ้นและผ่านไปแล้ว

ช่วงเวลาที่ผ่านไป เหมือนกับท้องฟ้าที่สีฟ้าค่อย ๆ ที่จะลดจางหายไป สิ่งที่ขาดหายไปในความทรงจำ บางครั้งมันก็ไม่อาจที่จะเรียกคืนมาได้ ถึงแม้ในอนาคตข้างหน้า ถ้าเราเองมีพลังบางอย่างที่สามารถจะนำพาตัวเราเองข้ามกาลเวลาไปสู่อดีต ตามหาสิ่งต่าง ๆ ที่เคยพลาดไป ก็ไม่อาจจะรู้ได้เลยว่า จริง ๆ แล้วนั้นสิ่งที่ขาดหายไป มันคืออะไร และจะตามหามันอย่างไร

ณ วิหารแห่งกาลเวลา ที่แห่งนี้ กาลเวลาได้ผ่านล่วงเลยไปทุก ๆ เสี้ยววินาทีนั้น สีฟ้าแห่งนั้นได้ค่อย ๆ จางหายไปแล้ว ทำเช่นไรกันเล่าถึงจะเติมเต็มสีฟ้าที่กำลังหมองลง สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่เราเองก็ไม่รู้เหมือนกัน จนทุกวันนี้ เราเองนั้นก็ทำได้แค่ ถูกพัดไปตามลมกระแสกาลเวลา…

เมื่อท้องฟ้าแห่งนั้นไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่

Arterlier : นี่คือภาพ ท้องฟ้าที่กำลังค่อย ๆ จางหายไป ณ วิหารแห่งกาลเวลา ของนายท่านเจ้าค่ะ :3